Hardloopblessure: hardlopen kan niet. Dan maar wandelen?

Sinds ik mijn enkel verstuikte, speelt hij helaas nog wel eens op. Dan wordt hij ineens weer dikker en pijnlijk. Ik vind dat vooral irritant, omdat ik dan niet goed durf te gaan hardlopen.

En ik mis dan mijn dagelijkse hardlooprondje, en de lichamelijk inspanning en geestelijke ontspanning die me dat oplevert. Ook het buiten zijn mis ik. Eerlijk gezegd ben ik een beetje verrast, want elke dag hardlopen voelt vaak als een corvee. Maar nu blijkt warempel dat ik er enorm aan gehecht ben.

Krachttraining met een youtube filmpje geeft niet hetzelfde gevoel als hardlopen

In eerste instantie probeerde ik het niet kunnen hardlopen te compenseren met krachttraining. Ik wilde van de nood een deugd maken, want ik heb al die irritante artikelen heus wel gelezen dat alleen hardlopen niet genoeg is. Op youtube vond ik een low impact workout van ongeveer 15 minuten. Ik heb die workout ook heus wel zo’n 10 keer gedaan, maar het leverde me niet dat prettige gevoel van hardlopen op. Op een avond zat ik dit aan mijn man te vertellen, toen hij ineens zei:

‘Maar dan ga je toch wandelen?! Dan ben je buiten, en je beweegt.’

Ik vond het een briljant idee, en snap nog steeds niet dat ik daar zelf niet opkwam.

Zie ook mijn post Wandelen versus hardlopen.

Kun je niet hardlopen? Ga dan wandelen!

Wandelen is immers veel minder belastend voor mijn stomme enkel. En als ik er flink de pas in zet, kan ik dezelfde prettige vermoeidheid oogsten als bij hardlopen.

Hieronder een fotoverslag van de wandeling die ik maakte op een stralende herfstmiddag!

Wandeling van ons huis naar het naburige dorpje Halle

Eén van de grootste nadelen van het platteland is het totale gebrek aan voorzieningen. Het dichtstbijzijnde dorpje is Halle. Gevoelsmatig is dat best ver weg, maar ik stiefelde er in een half uurtje naartoe! Dat viel enorm mee dus. Hoewel ik wel moet zeggen dat ik er een flinke vaart in had, want zoals gezegd, die wandeling moet mijn hardlooprondje compenseren. Dus inspanning is vereist.

Als extra motivatie had ik de tip die ik kreeg van mijn plattelands buurvrouwen met wie ik 1 keer per maand op vrijdagmorgen koffiedrink. Zij vertelde dat er in Halle zo’n leuk winkeltje was, en dat wilde ik graag met eigen ogen zien.

Foto’s van onderweg

Een enigszins triest bordje:

Ik zie Halle al liggen!

Eenmaal in het dorp kwam ik dit handige bord tegen, waaruit je wegwerpzakjes voor hondenpoep kunt pakken. Ik had dit nog nooit eerder gezien, maar vind het een briljant idee. Nu maar hopen dat het ook gebruikt wordt.

Sporen van mensen in het bos…

En daar is dus die leuke winkel: Koko Bizjoe. In een toekomstige post meer over deze winkel.

En daarna is het tijd voor koffie bij De Woage.

En toen ben ik weer naar huis gewandeld. Het was een prachtige wandeling, en ik haalde keurig mijn 10.000 stappen.

Voor herhaling vatbaar dus.

Maar ik wil uiteindelijk wel weer hardlopen, want ik mis dat wel. Ondanks mijn stevige wandelpas.

Wat zegt mijn Fitbit ervan?

Op zich een positieve ervaring, maar hoe zit het wat betreft inspanning en tempo als je gaat wandelen in plaats van hardlopen?

Binnenkort een post waarin ik mijn wandelrondje vergelijk met mijn hardlooprondje.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.