Hardloper Eva

hardloper

Als kind liep Eva (33) al hard. Samen met haar vader of een vriendinnetje.

Tijdens haar studententijd wisselde ze periodes van fanatiek trainen af met periodes waarin ze nauwelijks liep. In 2010 was ze dat halfslachtige gedoe zat. Ze wilde een gezonde leefstijl. Daarom ging ze gezonder eten en regelmatiger hardlopen. Een vriendin moedigde Eva aan om zich op te geven voor de halve marathon van Amsterdam.

Met dat doel in het vooruitzicht ging Eva in een half jaar tijd van 5 kilometer hardlopen naar 21,1 kilometer! Eva vond haar motivatie in het stellen van doelen. Na de geboorte van haar kind moest ze haar ambities wel iets bij stellen, maar ze loopt nog steeds wedstrijden.

Dit is Eva’s hardloop verhaal!

Hardloopgewoontes

Eerst liep ik drie tot vier keer in de week, en regelmatig een halve marathon. Sinds ik een kind kreeg loop ik twee keer in de week, en richt ik me op 10 km wedstrijdjes. Anderhalf jaar na de bevalling liep ik een halve marathon, maar toen raakte ik geblesseerd aan m’n hamstring doordat m’n lichaam nog minder belastbaar was. (Lees ook Hardlopen na bevalling)  Daarom nu liever een snelle tien, dan een langzame halve. Scheelt ook tijd als je nog een peuter thuis hebt rondrennen.

Het liefst loop ik in de natuur: in een park of een bos of in de duinen. Dan heb ik geen muziek op, want anders kan ik niet optimaal van de natuur genieten. Het fijnste vind ik als het tussen de 10-15 graden is met een lekker zonnetje. Of juist als er nét verse sneeuw is gevallen in het bos, dat je de eerste voetstappen maakt. Ooit ben ik te laat op m’n werk gekomen omdat ik ‘s ochtends per se nog even in de sneeuw wilde hardlopen.

Ik zie mijn toekomst als hardloopster rooskleurig. Ik denk dat ik zeker nog wel sneller kan worden op de 10km en ik hoop ooit een 42’er te kunnen lopen. Met een pr van 44 moet dat vast te doen zijn, ooit. En ik wil zeker nog wel een hele marathon lopen. Die wil ik graag onder de 3.45 lopen dan. Moet ook te doen zijn. Maar daar ga ik pas voor als ik meer tijd heb. Ik loop in een loopgroep. In Amsterdam altijd elke week, nu in m’n nieuwe woonplaats de laatste tijd helaas maar weinig. De trainingen starten al om 19.00 uur en dat red ik meestal niet. Dus dan train ik alleen. Het grootste voordeel van in een groep trainen is de intervaltraining. Die doe ik niet alleen en je gaat toch harder als je met meerdere mensen loopt. En het is natuurlijk gezelliger!

Hardloopmotivatie

Mijn motivatie om hard te lopen is onthaasten en bewegen. Het heeft zeker een psychologisch karakter: als ik door drukte minder loop, dan merk ik dat meteen. Tijdens het hardlopen geef ik alles wat me frustreert een plaatsje en daarna is het goed. En het voelt gewoon heerlijk om een lekkere duurloop te doen. Een leven zonder hardlopen kan ik me niet voorstellen. Als ik een blessure heb, baal ik vreselijk. Nu heb ik last van een lopersknie, en ik baal er echt van dat ik nu het langer licht is ‘s avonds niet lekker lang kan gaan lopen. In plaats daarvan ren ik dan maar een stukje met de hond, zolang als m’n knie het volhoudt

Hardlopen en moederschap

Hardlopen en moederschap gaan goed samen, omdat je op elke gewenst moment kan hardlopen. Toen mijn zoon nog een baby was, liep ik hard met hem in de kinderwagen. Ik had er speciaal eentje met van die grote luchtbanden besteld. Nu vindt m’n zoon het altijd leuk als ik ga hardlopen. Hij wil zelf ook graag rennen, en volgende maand doen we samen twee keer een kabouterloop. Ik heb er nu al zin in! Het lijkt me heel leuk als hij later ook gaat hardlopen, of op atletiek. Maar mijn vriend houdt van voetbal en hoopt dat hij dát gaat doen. Van mij mag hij kiezen wat hij wil, als hij het zelf maar leuk vindt.

Hardloop gadgets en apps

Ik ben niet zo van de hardloopgadgets. Ik heb wel een GPS-horloge maar die is alweer oud. Verder gebruik ik geen apps en geen hartslagmeter. Ik heb het wel allemaal, maar vind het niet prettig. Ik loop liever op gevoel. Ik voel altijd precies of ik op de juiste snelheid loop, wanneer ik nog kan versnellen en wanneer ik gas terug moet nemen. Ik draag ook geen hardlooprokjes of zo, gewoon een beetje standaard hardloopkleren.

Ik heb altijd maar één paar hardloopschoenen. De reden daarvoor is dat ze toch best duur zijn en ik m’n geld ook graag aan andere dingen besteed. Jarenlang liep ik op de Mizuno Waverider, maar nu ben ik overgestapt op Brooks. Die lopen echt heerlijk, net slofjes!

Hardloopwedstrijden en evenementen

Ik doe ongeveer 6 keer per jaar mee aan wedstrijdjes. Meestal 10km en soms 12 of 16. Het liefst loop ik altijd een pr, maar sinds ik een kind heb gaat dat lang niet altijd meer. Vorig jaar liep ik weer een pr op de 10 kilometer: 44.30. Daar ben ik nog steeds blij mee. Maar de komende maanden ga ik proberen mezelf weer te verbeteren. Of dat lukt weet ik niet. Dat hangt ook van m’n knie af. Maar als ik start, dan ga ik altijd volle bak. Alles geven, en kijken waar het schip strand. Als het niet lukt, jammer, maar dan heb ik er in ieder geval alles aan gedaan. En als ik écht nog geblesseerd ben, dan ‘haas’ ik een vriendin.

Hardloop literatuur en lectuur

Toen ik net begon met fanatieker hardlopen, heb ik wel wat boeken gelezen. Vooral die van Bram Bakker over de halve van Egmond en de NYC-marathon. En ik heb jarenlang een abonnent op de Runners World gehad. Nu niet meer, want tijdschriften vallen altijd een beetje in herhaling. Wel kijk ik regelmatig op de website en krijg ik de nieuwsbrieven, dus ik blijf wel op de hoogte.

Mijn advies aan moeders die hardlopen overwegen

Tegen moeders die willen gaan hardlopen kan ik alleen maar zeggen: doe het!! Het is echt heerlijk om te onthaasten en je valt er ook lekker van af. Mijn babyvet vloog er pas af toen ik weer begon met hardlopen. En vergelijk jezelf niet met anderen, maar stel je eigen doelen. Dat vind ik ook het mooie. Bijna niemand kan een hardloopwedstrijd winnen, maar iedereen wint wel keer op keer van zichzelf!

Similar Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.