Nicole Orriëns studeerde psychologie aan de Universiteit Utrecht. In 2001 begon ze haar eerste blog, en sindsdien werkt ze als fulltime blogger en heeft haar eigen bedrijf: Professional Blogging Services.
Haar academische achtergrond gebruikt ze om antwoorden en informatie te vinden over zaken waarmee iedereen in het dagelijks leven te maken krijgt.
Ze is getrouwd en heeft samen met haar man vijf kinderen. Ze woont op het Achterhoekse platteland.
Similar Posts
Hardlopen en tropische temperaturen: zwemmen als alternatief
ByNicoleIk laat me niet gauw weerhouden om te gaan hardlopen! Maar de huidige temperaturen vind ik echt niet te doen. Dus zocht ik een alternatief. Want als ik niet kan hardlopen, dan wil ik op een andere manier aan mijn dagelijkse portie beweging + endorfines komen! Aangezien ik me permanent warm, kleverig en zweterig voel viel...
Waarom ik een ander merk hardloopschoenen probeerde
ByNicole'If it ain't broke, don't fix it. Never change a winning team!' Deze Engelse uitdrukkingen gebruik ik graag als het gaat om hardloopschoenen. Omdat ik al ruim 19 blessurevrij hardloop op een bepaald merk hardloopschoenen, vind ik het linke soep om daarmee te gaan experimenteren. Toch heb ik het afgelopen half jaar twee keer een...
Hardloop- en levenslessen
ByNicoleVeel van mijn looprondjes eindigen op een bruggetje. Dan hang ik hijgend over de gele reling, en zie mezelf weerspiegeld in het modderige slootwater. Regelmatig menen voorbijgangers mij dan te moeten toeroepen: 'Doe het niet, er is nog zoveel om voor te leven!' Dan vertrek ik mijn gezicht in een geruststellende grimas en maak snel...
Buizerd attack!
ByNicoleIk liep gisteren braaf mijn zondagse duurloop, op de vlucht voor zombies via mijn Zombies, run app, toen ik plotseling iets langs mijn oor voelde suizen. Geschrokken keek ik op, en zag een buizerd wegvliegen. Ik ben geen fan van vogels, dus mijn Polar horloge berichtte luid piepend dat mijn hartslag niet langer 'in de...
Lichaamstaal
ByNicoleVrijdagochtend haalde ik mijn oudste dochter Maartje op, van een excursie naar Tsjechië, en miste daardoor mijn yogales. Niets aan te doen, hield ik mezelf voor, en sloot haar vreugdevol in mijn armen. Maar naarmate de ochtend vorderde voelde ik me steeds onrustiger worden, en besloot te kijken of er misschien ergens nog een yogales...
100% Garantie
ByNicoleGrote hoosbuien konden altijd op mijn sympathie rekenen. In een hoosbui kun je immers niet rennen? Dan gooide ik mijn armen in de lucht in een gebaar van machteloosheid en zei op doffe toon tegen Floris: 'Tsja, ik zou echt dólgraag gaan rennen, maar ja. Het regent echt dat het giet.' Maar toen kocht ik...
