Hardloper Stephanie

'Hardlopen is niets voor mij, vanwege mijn knieën!' dacht Stephanie, destijds 26.

Maar om haar heen hoorde ze veel enthousiaste verhalen over hardlopen, en dus besloot ze het hardlopen toch nog een kans te geven

Dit keer investeerde ze in dure hardloopschoenen en stelde zichzelf een doel. Vier jaar later staat het hardlopen toch weer op een laag pitje. Een wereldreis en aansluitend een zwangerschap gooiden roet in het eten. Maar het hardlopen blijft Stephanie trekken.

Over Stephanie

Stephanie (31) woont samen met haar vriend, hun anderhalfjarige kindje, 2 katten en 5 kippen op het Franse platteland

Hardloopgewoontes

Ik loop het liefst in een natuurgebied, maar wel op asfalt. Dat is momenteel op het Franse platteland, met al die boerenweggetjes ideaal! In Nederland is het vaak een combi. Zodra ik de deur uitstap begin ik, dus er zit altijd wel een stukje 'stad' bij.

'Ik loop nu te weinig'

Op dit moment loop ik te weinig, ik moet het echt weer gaan oppakken. Na een wereldreis, en aansluitend mijn zwangerschap is het hardlopen op een lager pitje komen te staan. Als ik weer serieus ga beginnen, wil ik drie keer per week lopen.

Ik loop altijd alleen en heel soms met een vriendin of met mijn zusje. De voordelen hiervan zijn dat ik mijn eigen schema en tempo kan aanhouden, en dat ik kan lopen wanneer het mij uitkomt. Het nadeel is wel dat je jezelf moet motiveren, dat lijkt me dan weer fijn aan hardlopen in een loopgroep.

Hardloop motivatie

Ik ben eerlijk gezegd al blij als ik blijf lopen. Hoewel ik hardlopen fijn vind, ligt mijn passie bij dansen. Hardlopen is wel iets dat altijd weer terug komt, maar het gaat beslist niet vanzelf  Ik heb een doel nodig om naar toe te werken, anders komt het er niet van. Me inschrijven voor een run helpt goed.

Lichamelijke en psychologische aspecten van hardlopen

Een lichamelijke reden om te lopen is dat fijn is om te merken dat je steeds langer en sneller kunt lopen en je conditie vooruit gaat. De psychologische reden om hard te lopen was in eerste instantie alleen achteraf. Tijdens het lopen dacht ik vaak 'waarom doe ik mezelf dit aan', 'ik haat dit', 'voor wie doe ik het eigenlijk'. Na het lopen was ik dan wel trots dat ik het had gedaan, maar het was een haat/liefde verhouding.

Hardlopen en moederschap

Ik heb het moederschap wel eens vergeleken met een marathon. Andere dingen die ik in mijn leven doe of deed voelen vaak meer als een sprint of een korte loop. Denk aan een studie, een reis of een werkdag. Je geeft je een tijdje 100% en daarna is er tijd om te rusten.

Het moederschap is het eerste wat ik doe dat voelt als één lange en vermoeiende marathon, zonder einde en zonder pauzes, 24/7.

Dit vond ik vooral in de beginperiode zo hoor, inmiddels zie ik het moederschap gelukkig iets minder zwaar haha.

Door hardlopen is mijn conditie beter, en dat is erg handig als ik achter mijn dreumes moet aanhollen haha. Ik denk dat hardlopen, of welke andere sport dan ook, belangrijk is. Even ontladen en met totaal ergens iets anders bezig zijn. Daar heb ik zowel lichamelijk als geestelijk profijt van en dat maakt me ongetwijfeld een leukere moeder.

Kinderen en hardlopen

Mijn dreumes is nog wat klein om te gaan sporten. Maar als hij wat ouder is denk ik niet dat ik hardlopen zal stimuleren, tenzij hij het zelf graag wilt. Eerst maar eens leren zwemmen, en daarna lijkt een sport als judo mij bijvoorbeeld heel goed voor zijn ontwikkeling en zelfvertrouwen. Uiteindelijk is de keuze aan hem natuurlijk, maar mijn voorkeur zou uitgaan naar een een sport die iets minder individualistisch is. Ik denk dat hardlopen voor kinderen misschien ook een beetje saai is. Ik zou dan eerder een atletiek clubje aanraden.

Hardloop apps en gadgets

Ik loop meestal met mijn mijn mobieltje. Ik heb verschillende hardloopapps geprobeerd, zoals die van Nike en Runtastic. Soms loop ik met muziek, en soms niet. Met muziek hardlopen helpt mij door te gaan als ik moe ben, maar soms vind ik het ook fijn om zonder muziek te lopen en bijvoorbeeld de vogeltjes te horen fluiten.

Hardloopwedstrijden en evenementen

Me inschrijven voor een hardloopevenement is voor mij een doel om naar toe te werken. Dat helpt enorm bij mijn motivatie. Hierdoor ga ik regelmatig trainen, en stimuleer ik mezelf om te werken aan een redelijke tijd (al ben ik absoluut niet snel). Ik heb de Zuidas Run gedaan (4EM) en de Zilveren Kruis Achmea loop (10 km).

Voor een prijs ga ik niet. Zo fanatiek ben ik niet wat betreft hardlopen. De 10km halen was voor mij al een prestatie. Toen ik net begon met hardlopen hield ik het nog geen vijf minuten achter elkaar vol.

Hardloopkleding en schoeisel

Ik heb eerlijk gezegd nog nooit van looprokjes gehoord, ik dacht dat dat meer voor tennissen was? Ik draag ze dus niet. Nu draag ik sowieso niet zoveel rokjes en als ik ga sporten staat comfort en gemak al helemaal op 1. Dus ik draag gewoon een korte of lange hardloopbroek.

Loopschoenen kopen vond ik wel leuk, want ik kreeg gelijk weer een boost om te gaan hardlopen. Ik heb het echter nog maar twee keer gedaan, want ze zijn niet bepaald goedkoop en ik heb aan één paar in principe wel genoeg. Mijn favoriete schoenen zijn Asics.

Hardloop inspiratie

Onlangs heeft een vriendin van mij de halve marathon gelopen, dat inspireert mij wel om het weer serieus op te pakken. Boeken of tijdschriften over hardlopen heb ik nog nooit gelezen
Ik ben niet zo geïnteresseerd in de sport hardlopen, qua trends ed. Ik vind het vooral leuk om zelf te doen. Als ik tips wil of advies nodig heb dan zoek ik dat meestal online op.

Mijn boodschap voor moeders die willen gaan hardlopen

Dat is eigenlijk een boodschap voor mezelf, want ik moet dus weer gaan beginnen: maak een plan. Online kan je hele goede loopschema's vinden en downloaden en dan kun je op je eigen tempo naar een doel toe werken. Want zomaar naar buiten gaan en zomaar een stukje hardlopen werkt bij mij niet, dan ben ik al gauw te moe (en te lui).

Ik ben geen charmante hardloper helaas. Hoe rustig of snel, lang of kort ik ook ren, na afloop lijkt het altijd of ik er net een marathon op heb zitten en aan het zuurstof moet. Ik moet het dus wel zo plannen dat ik niet direct erna ergens toonbaar moet verschijnen, want het duurt ook altijd een poos voor de kleur in mijn gezicht weer enigszins een normale kleur heeft.

Meer weten over Stephanie?

Bezoek dan  haar blog www.laviedestephanie.nl. Daar schrijft ze over het moederschap, het leven op het Franse platteland en je vindt er reisverhalen en reviews.

Doe ook mee aan deze rubriek!

Vul hier onder je gegevens in, en ik mail je de vragen: