25 jaar hardlopen: een terugblik

Het is inmiddels 25 jaar geleden dat ik voorzichtig begon met hardlopen. Met behulp van een beginnersschema en een eierwekker zette ik, geïnspireerd door mijn kraamhulp, voorzichtig mijn eerste schreden op het loperspad! Zij vertelde dat ze altijd zo fijn rustig werd van hardlopen. Dat wilde ik ook wel!

25 jaar hardlopen

Ik ben nooit iemand geweest die van sporten houdt, dus ik had er niet zoveel vertrouwen in dat ik het hardlopen zou volhouden. Om die reden kocht ik in eerste instantie geen goede hardloopschoenen, maar liep op een paar oude sportschoenen van de Schoenenreus die ik ooit droeg op de middelbare school. Al snel werd ik hiervoor gestraft met pijn aan mijn scheenbenen, en kocht ik toch maar 'echte' hardloopschoenen. Ondanks mijn twijfels of ik het wel zou volhouden bleek hardlopen een blijvertje, want ik loop nog steeds. Als iemand me 25 jaar geleden had verteld dat ik een kwart eeuw later juist moeite zou hebben met mínder hardlopen, had ik hem waarschijnlijk niet geloofd.

Hardlopen toen en nu: van 3x per week naar elke dag

Toen ik begon met hardlopen liep ik ongeveer drie keer per week. Toen de kinderen wat ouder waren, bracht ik ze naar school in mijn hardloopkleding, en nadat ik ze had afgeleverd zette ik het op een lopen. Dat deed ik op dinsdag- en donderdagmorgen en op zondagochtend was mijn man thuis en liep ik 16 kilometer. Acht kilometer naar het pannenkoekenhuis in Westendorp, een kopje koffie, en daarna weer acht kilometer terug.

Nieuw ritme

Dat ritme veranderde toen we verhuisden naar het platteland. De route naar school was te lang voor mijn twee jongste zonen om te lopen, dus gingen ze op de fiets naar school met mij er hardlopend naast! Dat was een ideale manier om ze veilig naar school te brengen en tegelijkertijd te hardlopen. Wel zorgde dit ervoor dat ik van drie keer per week naar vijf dagen achter elkaar hardlopen ging. Later ging ik ook op zaterdagen hardlopen en liep ik dus zes dagen van de week.

Een nieuw evenwicht vinden als hardloper

Dat doe ik nog steeds, maar de laatste tijd valt het zwaar. Ik heb zelfs een week gehad dat ik zo moe was, dat ik noodgedwongen mijn dagelijkse hardlooprondje moest overslaan waardoor ik op zoek ging naar nieuwe vormen.

• Ik heb mijn dagelijkse hardlooprondjes wat kleiner gemaakt zodat ik wel elke dag kan hardlopen.
• Op dagen dat ik toch te moe ben doe ik een alternatieve work-out van Nederland in Beweging.

Waarom ik het zo lastig vind om niet te lopen

Ik vind het erg lastig om niet elke dag te gaan hardlopen omdat het zo belangrijk is voor mijn emotionele en mentale gezondheid. Zonder mijn dagelijkse hardlooprondje vind ik het leven moeilijker. Tegelijkertijd weet ik dat elke dag hardlopen best veel is, en dat het bovendien beter is om ook wat aan krachttraining te doen. Dat ik soms te moe ben om te gaan hardlopen, zou in die zin juist positief kunnen uitpakken als ik daardoor ruimte krijg voor krachttraining.

Het probleem is alleen dat ik de neiging heb om de krachttraining over te slaan, en toch te gaan hardlopen...

Het blijft dus even puzzelen, maar één ding weet ik wel zeker en dat is dat ik hardlopen niet wil missen.

Mijn conclusie

Ik weet inmiddels dat hardlopen belangrijk is voor mijn mentale en emotionele gezondheid. Maar mijn lichaam kan niet altijd bijhouden wat mijn hoofd wil. De geest is gewillig, maar het vlees is zwak.

Op dit moment vind ik het beste compromis om, op dagen dat ik erg moe ben, mijn hardlooprondje korter te maken.
Alles liever dan niet hardlopen.