Ben ik een lichaam, of heb ik een lichaam?

hardlopen en filosofie

Volgens onder andere Roos Vonk, hoogleraar psychologie aan de Radboud Universiteit Nijmegen, bestaat de scheiding tussen lichaam en geest niet, maar staan ze direct met elkaar in verband.

Lichaam en geest beïnvloeden elkaar

Je lichaam beïnvloedt hoe je je voelt, en je gevoel beïnvloedt op haar beurt je lichaam. Een bekende toepassing van dit principe is lachtherapie. Door bewust te gaan lachen, ontstaat vanzelf een blij gevoel. En omgekeerd ga je lachen, als je je blij voelt.

Hetzelfde principe kun je toepassen op hardlopen. Als je gaat hardlopen versnelt je hartslag, je krijgt het warm en je gaat een beetje zweten. Dit zijn signalen die zich ook voordoen in stress-situaties, en je zou dus kunnen concluderen dat er gevaar dreigt.

‘Uh-oh, de kinderen hebben me gevonden!’

Aangezien dit meestal niet het geval is, zal je geest geneigd zijn te concluderen dat je hardlopen blijkbaar leuk vindt. Waarom zou je het anders doen?! Zo kun je je lichaam en geest leren dat je hardlopen leuk vindt.

Soms heb ik een een lichaam, soms ben ben ik mijn lichaam

Als loper zijn er zowel dagen dat ik een lichaam hèb, als dat ik mijn lichaam bèn. Soms voelt mijn lichaam traag en sloom, en het laatste dat het wil is in beweging komen. Dan neemt mijn geest de leiding en dwingt mijn lichaam tot actie. Dan ervaar ik de twee als gescheiden, maar wel verbonden.

Op andere dagen bén ik mijn lichaam: als ik me gespannen voel en opgefokt, en mijn lichaam schreeuwt om een stuk te gaan lopen. Dan geef ik mijn lichaam de vrije loop, en kan mijn geest achterover leunen tijdens de rit, want mijn lichaam doet alle werk.

Maar hoe goed of hoe slecht het lopen ook gaat, ik voel me er altijd beter en rustiger door. Lichaam en geest, beiden in balans.

Het samenwerkingsverband tussen lichaam en geest beschouw ik dan ook als zeer succesvol!

Hoe ervaar jij dit? Ben je je lichaam? Of heb je een lichaam?

Leave a reply

CommentLuv badge