Mindful hardlopen: Associatief versus dissociatief

Ook al zou ik graag beweren dat ik tijdens het hardlopen diepe filosofische gedachten heb, de waarheid is dat ik naar Country and Western liedjes luister. Of naar een podcast. Dat maakt mij een zogenoemde 'dissociatieve' hardloper. Een hardloper die tijdens het hardlopen aan andere dingen denkt dan aan wat ze aan het doen is. Het tegenovergestelde van mindful hardlopen dus.

Associatief hardlopen versus dissociatief hardlopen

De tegenpool van de dissociatieve hardloper is de associatieve hardloper: deze focust zich op het hardlopen. Ze zijn één met hun lichaam, zich bewust van hun ademhaling, en focussen op bijvoorbeeld hun houding of loopritme. Is het één beter dan het andere? Dat hangt er van af! Als je sneller en beter wilt gaan hardlopen, dan is een associatieve manier van lopen beter.

Overigens hebben associatieve hardlopers ook momenten dat hun gedachten afdwalen, en dissociatieve hardlopers zullen momenten hebben dat ze zich bewust worden van hun lichaam. Maar toch kun je in het algemeen stellen dat je in één van deze groepen valt.

Ik ben een dissociatieve hardloper

Voor mij is er in ieder geval geen twijfel over mogelijk: ik ben vooral een dissociatieve hardloper. Ik zie mijn geest vaak als een lastige hond, die ik een bot (muziek) toegooi zodat hij zich koest houdt. Maar ik heb zeker ook momenten waarop ik wel degelijk associatief ben. Dan denk ik ineens: 'Verrek! Zie mij hier toch eens hardlopen!' En dan word ik me bewust van mijn lichaam dat toch maar braaf de ene voet na de andere zet.

Chirunning is echt associatief hardlopen

Chirunning vind ik ook een mooi voorbeeld van associatief hardlopen. Bij die cursus richt je echt je aandacht op wat je lijf doet, hoe je je voeten neerzet, hoe je landt op de grond. Ik vond dat destijds leerzaam en leuk. Maar in de dagelijkse praktijk doe ik er nu eigenlijk niets meer mee.

Maar ik loop toch vooral omdat ik weet dat het goed voor me is; zowel lichamelijk als mentaal. En soms moet ik me dus juist op andere dingen concentreren dan het hardlopen zelf omdat ik eigenlijk geen zin heb. Door naar muziek of een podcast te luisteren, leid ik mezelf een beetje af, zodat mijn lichaam braaf doet wat ik het opdraag.

Hoe ben ik als moeder?

Als moeder ben ik meer associatief! Ik ben me veelvuldig bewust van wat ik doe, en wat voor (mogelijke) effecten dat op de kinderen kan hebben. Zozeer zelfs dat ik weleens moe wordt van mezelf.

Tot slot

Eerlijk gezegd doet de term associatief hardlopen mij erg denken aan mindful hardlopen. Ik vraag me zelfs af of het niet ongeveer hetzelfde is. Tot slot ben ik mij bewust van de ironie dat ik als groot liefhebber van stilte tijdens het hardlopen juist niet luister naar de stilte om mij heen maar naar podcasts en muziek...

Leestip

• Artikel over associtief en dissociatief hardlopen

Wat ben jij? Een associatieve hardloper of een dissociatieve hardloper?