Als laatste eindigen, toch een winnaar?
Op Rijnmond.nl kwam ik een artikel tegen over hoe de marathon veranderd is.
'Hoe de 'laatste lopert' van de loser de held werd.'
Huh? Waarom wordt de laatste zo beloond?
Er doet zich namelijk een bijzonder fenomeen voor!
De verliezer, de hardloper die na ruim 6 als allerlaatste de finishlijn over strompelt, wordt net zo feestelijk onthaalt als de eerste.
Sterker nog, soms nóg feestelijker.
Wanneer is dat gebeurd? De schrijver van het artikel op rijnmond.nl, Maurice Laparlière, ging op zoek naar het antwoord.
Sinds wanneer is de verliezer een winnaar?
Maurice vindt het antwoord bij Mario Kadiks. Kadis was directeur van de Rotterdamse marathon van 1986 tot 2021. Volgens hem begon het aan het begin van de jaren negentig. Hij kwam op het idee bij de marathon van New York.
Daar was ook aandacht voor de laatste finisher, maar dan wel in een verlaten Central Park. Kadiks dacht bij zichzelf:
'Dat kunnen wij beter!'
De marathon is pas afgelopen als ook de allerlaatste loper binnen is. 'You'll never walk alone,' wordt gedraaid als de laatste loper finisht.
Maar waarom de laatste zo belonen?
Kadiks vertelt Maurice:
'Voor ons is de laatste inderdaad net zo belangrijk als de eerste. Die heeft namelijk net een heldendaad verricht en is ook een winnaar. Misschien niet door heel snel te lopen, maar wel door heel erg lang te lopen.'
Tjsa, daar is geen speld tussen te krijgen ; )
Tot slot
Nu vraag ik me wel af: als de laatste zo feestelijk onthaald wordt, krijg je dan niet op een gegeven moment dat heel veel lopers proberen als laatste binnen te finishen? Ik het gewoon al helemaal voor me!
Hoe de laatste 2 lopers telkens nóg langzamer gaan lopen voor de finishlijn, en ruzie krijgen wie als laatste finisht.
Lees hier het artikel op rijnmond.nl
Wat vind jij van dit fenomeen?
