Ik begin vandaag: Laetitia

Ik begin vandaag laetita

Laetitia (40) komt oorspronkelijk uit Frankrijk, maar woont al sinds 2001 in Nederland. Samen met haar vriend heeft ze 4 kinderen (2 van haarzelf en 2 van haar vriend). Laetitia’s kinderen zijn 9 en 12 en haar stiefkinderen zijn bijna 20 en 24. Als kind moest ze verplicht hardlopen op school en ze vond het vreselijk. Maar in 2007 ging ze serieus hardlopen. Ze had toen een zoontje van één dat telkens roet in het eten gooide als ze naar de sportschool wilde. Hardlopen was dan makkelijker in te passen. Inmiddels begeleidt Laetitia andere lopers als digitale sportcoach op Ik begin vandaag.

Hoe ben je begonnen met lopen? Hoe oud was je toen?

Ik moest op school hardlopen, in een te korte broek en witte katoenen schoolshirt. Ik had asthma (vrij ernstig) en ik vond het vreselijk. Ik liep voor mijn gevoel altijd een rondje achter op de rest. Rond mijn 16de had ik overgewicht, en ging ik soms in het weekend hardlopen met mijn moeder. Het was niet mijn hobby maar het ging wel. Ik ben pas in 2007 serieus gaan hardlopen. Ik had een zoontje van 1 jaar. Hij had de gewoonte om precies te gaan huilen om een voeding als ik net met één voet buiten stond om naar de bodypump les of steples te gaan. Dus keer op keer moest ik de les missen en kon ik mijn energie niet kwijt. Een vriend in de wijk kwam op het plan om samen te gaan lopen. Dat eerste rondje werd 8km, toen 12 en voor ik het wist stond ik ingeschreven voor de halve marathon van de City Pier City. Ik geloof dat ik hem uitliep in 2:07. Terwijl ik pas begin januari was begonnen. Ik vond 21km wel lang duren trouwens ;-).

Waar loop je het liefst: in natuurgebied of liever in de stad?

Het liefst loop ik in de natuur, maar ik woon in Utrecht-West en heb echt geen tijd om met de auto ergens waar het ‘mooi’ is te rijden. Ik heb meestal dik een uur en dan is het de deur uit en gaan, tussen de A2 en de A12. Maar ik geniet meer als ik op Ameland, Terschelling of in Zwitserland loop. Dat zijn zo een beetje mijn renvakantie bestemmingen. Van traillopen ben ik niet zo’n fan. Ik kan me echt ergeren aan modder of plassen waar ik doorheen moet stampen. Ik vind lopen op een schelpenpad tussen de duinen geloof ik het beste compromis.

Lees ook: Hardlooproute vinden.

Hoe vaak loop je?

Sowieso 3 keer per week. Maar meestal 4 en soms 5. Op vakantie kan ik echt elke dag lopen, en op een gekke dag zelfs 2 keer. Ik ga ook graag naar de sportschool dus sporten doe ik zo ongeveer 5 keer per week als ik nergens voor aan het trainen ben, en 6 of 7 keer als ik wel een doel heb.

Loop je alleen of in een groep?

Ik loop het liefst met anderen. Ik verveel me gauw als ik alleen ben, en ga dan piekeren over dingen. Daarom liep ik, tot een paar maanden geleden, àls ik alleen was altijd met muziek op. De laatste tijd heb ik last van mijn rug. Vanwege die klachten loopt ik het liefst zonder belt, en neem ik dus ook geen telefoon meer mee. Dat betekent geen muziek. Het went. Maar anders loop ik met mijn vriendinnen Maartje of Wendelien, soms met mijn vriend en heel soms met mijn zoontje van 12.

Wat motiveert je om te gaan hardlopen?

Heel cliché maar: ik voel me echt beter erna. Daarnaast heb ik sporten nodig: het helpt tegen de stress en de frustraties van het dagelijks leven. Maar ook om fit te blijven en in mijn jeans te blijven passen. Al heb ik allang door dat de calorieën van de Garmin niet overheen komen met de realiteit. Wel erg jammer dit 😉

Maak je verschil tussen lichamelijke en psychologische redenen om te lopen?

Ik loop vooral om me beter in mijn vel te voelen. Daarnaast betekent hardlopen rust voor mij. Ik word altijd wakker met veels te veel energie. Ik stuiter en verveel iedereen om mij heen met mijn overtollige energie. Als ik heb gelopen ben ik weer rustig. Dat is vooral psychologisch. Maar een uurtje buiten in de kou, en terugkomen met rode wangen en energie voor tien… Dat moet toch ook íets voor je lijf doen.

Zie je parallellen tussen hardlopen en moeder zijn?

Niet echt. Tja, je rent wel de hele dag met kinderen. Maar om nou te zeggen dat het hetzelfde is? Mijn kinderen zien mij heel graag hardlopen. Ze weten dat ik ervan opknap.

Ik word letterlijk een betere moeder van hardlopen.

Niet zo rusteloos meer, maar Zen en klaar voor alles wat de dag gaat brengen. Wat ook superhandig is aan hardlopen is dat ik het overal kan doen. Dus toen mijn zoontje afgelopen zomer het regiokampioenschap in Veenendaal had, liep ik er naartoe terwijl mijn vriend hem met de auto bracht. Ik heb daar snel gedoucht bij het zwembad, en mijn vriend liep terug. We combineren hardlopen altijd heel makkelijk met het drukke programma van het gezin. Ik loop rond zwembaden, turnhallen, tot school, van school. Er is altijd wel een hardlooprondje aan iets vast te plakken. Mijn vriend zegt ook altijd: jij past niet hardlopen in je leven, je past het leven bij het lopen. Daar zit wel een kern van waarheid in.

Leer je je kinderen ook hardlopen? Waarom wel/ niet?

Ik raad het niet aan of af. Mijn kinderen sporten al enorm veel. De een turnt, en de ander zwemt. Dat is al goed voor zo’n 8 uur sporten per kind per week, zo niet meer. Als ze zin hebben om mee te rennen zijn ze altijd welkom, maar de rondjes zijn op een hand te tellen. Ik heb met Thijs de Maliebaanloop gedaan van 7 km ofzo. Dat was echt gaaf. Hij had ook nog eens een toptijd. Mijn dochter heeft last van haar knieën bij het lopen. Ze heeft zooltjes gekregen maar deze passen niet in haar hardloopschoenen, dus samen rennen is voor haar niet fijn. Op vakantie loop ik wel met mijn zoon en ook met mijn stiefkinderen als ze er zin in hebben.

 

Loop je met hardloop gadgets?

Een Garmin 235. En soms oortjes voor mijn telefoon. Ik wil sparen voor een nieuwe Garmin, maar ik vind ze gewoon echt duur. En de 235 doet het nog steeds….

Doe je mee aan wedstrijden? Waarom wel of waarom niet?

Ik heb een haat-liefde verhouding met wedstrijden. Het is fijn om ergens voor te trainen, maar ik heb het niet nodig. Elk jaar doen we de Berenloop en de Jungfrau marathon. Dan moet je wel zorgen dat je in marathon-shape bent. En eens per jaar kiezen wij een grotere doel. Ik vind wedstrijden gewoon erg veel tijd kosten. En ik vind het vaak koud en vervelend om in een startvak te staan wachten en niet te kunnen plassen bijvoorbeeld. Voor een prijs ga ik niet, en ik hoef de medaille ook echt niet. Ik ga soms voor een tijd, soms omdat wij daarna een après-loop hebben (zoals elk jaar na de Berenloop), soms omdat ik de route gewoon prachtig vind. En ik heb twee keer in mijn leven prijs gehad: een keer 50 en een keer 25 euro.

Draag je ook looprokjes? Waarom wel of juist niet?

Ik ben ermee gestopt. Ik ontdekte hardlooprokjes rond 2012, heb er enorm van genoten en heb er nu geen zin meer in.

Vind je loopschoenen kopen leuk?

NEEEEEEEEEE. En ik ben super merk-en-type trouw. En de grootste trauma is echt toen ze mìjn schoen uit de handel hebben genomen. Sindsdien is alles het nét niet. Mijn favoriete loopschoenen zijn mijn Salomon S-lab ultra.

Is er iemand die je inspireert om te gaan hardlopen? Een voorbeeld?

Nee die heb ik niet.

Heb je favoriete boeken over hardlopen?

Ik lees geen boeken over hardlopen. Ik heb in mijn opleiding tot coach veel gelezen en ik Google wel eens bronnen die ik vertrouw. Maar geen boeken.

Lees je het tijdschrift Runner’s World? Waarom wel/waarom niet?

Ik lees het niet. Geen reden waarom niet. Geen tijd denk ik. Ik lees sowieso heel weinig. Ik combineer mijn coaching bedrijf met een fulltime baan op het moment. Ik heb ook geen televisie of Netflix.

Wanneer werd je een digitale sportcoach? Hoe kwam je op dat idee?

in de zomer van 2017 was ik aan het klagen dat ik bijna weer aan het werk moest na de vakantie. Mijn man zuchtte dat hij dat liedje zat was. En of ik dan niet eens moest bedenken wat ik dan wél wilde doen met mijn leven. Ik ging een rondje rennen, en moest met een antwoord terugkomen. ‘Tja hardlopen,’ zei ik. ‘Nou bedenk een manier om geld te verdienen met je hobby dan,’ was zijn opdracht. Ik heb in één uur mijn plan geschreven. Ik zou met mensen afspreken: 3 keer, en in 3 keer zouden ze leren hardlopen. Ik had welgeteld één klant. Dat werkte dus niet.

Toen kwam ik @webkim tegen op instagram. Ze vroeg of iemand haar wilde helpen puzzelen met een online schema. Ik maakte voor haar een schema, en nog één. Ik ging een opleiding volgen en schreef een methode. Van daaruit kwamen allerlei lopers vragen of ik ze kon helpen. Met de kerst zat ik op 15. Nu op meer dan 100. Afgelopen zomer had ik een ‘inloopspreekuur’ en kreeg via Instagram allerlei aanmeldingen. Dat was echt leuk! Ik geef ook privé trainingen en ga met onbekende mensen op pad. Dat vind ik echt het leukst: een uurtje met iemand samen rennen en allerlei tips mogen geven die vaak meteen vruchten afwerpen.

Ik ben wel benieuwd: wat bied jij bijvoorbeeld wat Evy niet biedt?

De persoonlijke begeleiding en aandacht. Tegen mij kan je zeggen: ‘Ik ga in het weekend van 24 november met mijn schoonfamilie naar Limburg, en ik móet er 2x uit om te gaan lopen, iets niet te lang maar wel pittig.’ Dan ga ik puzzelen. Ik denk echt mee. Ik Google een leuke heuvel of trap als je op vakantie gaat, en het gebied niet goed kent. Ik ken mijn lopers. Ik weet wat ze meemaken. Een meisje liep bij mij net 2 maanden toen ze vreselijk ziek werd in het verre oosten. Ik heb haar daar bloemen gestuurd. Ik was echt heel bezorgd over haar. Ze is nu gelukkig opgeknapt. Ik ben de stok, maar ik ben soms ook de rem. Ik app dat je beter een dag rust kan nemen als ik lees dat je je niet lekker voelt. Dat soort dingen. En soms app ik: ‘Hé, ga je vandaag een mini rondje doen?’ met zo een onschuldige smiley erbij. De meeste mensen noemen mij nu #lacoach. Ik vind het hilarisch.

Heb je een boodschap voor moeders die willen gaan hardlopen?

Ja. Er is altijd tijd. Je verdient het, dat er tijd is. Zie het als je kadootje in de dag. Een momentje voor jezelf. En wees vooral mild in je oordeel. Ik zie bijvoorbeeld vaak vrouwen die in hun Garmin voor mij samenvatten hoe de training ging, en vooral focussen op wat niet goed ging. Who cares? Je bent geweest, je hebt getraind, niet gelijk je eigen prestatie onderuit halen. Ik vergelijk hardlopen met een relatie. Het is niet altijd dikke mik, er komende goede en slechte tijden. Soms moet je ervoor vechten. Soms gaat het top en je begrijpt niet waarom. Geef niet op als het moeilijk gaat. Gewoon doorgaan, er komen betere tijden.

Wil je meer weten van Laetitia?

Bezoek dan haar blog Ik begin vandaag.

Meedoen aan deze rubriek?

Loop jij, en wil je meedoen aan deze rubriek? Vul dan onderstaand formulier in, dan mail ik je de vragen!

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.