Hoe ver moet je gaan?

hardlopen vermoeidheidIk ben een hardloper.

Maar ik ga niet zo heel hard.

Prestaties boeien me niet

En dat vind ik prima. Want ik loop voor mijn lichamelijk en mentaal welbevinden. Prestaties kunnen me niet veel schelen. Posts op Facebook waarin hardlopers uit de doeken doen hoe snel ze 10 kilometer liepen vind ik dan meestal ook hemelschreiend saai.

Prestaties kunnen motiverend werken

Maar voor veel hardlopers werkt het leveren van een prestatie motiverend. Het geeft ze een doel om naar toe te werken, en een gevoel van euforie als het doel is behaald. Dat vind ik dan wel weer heel leuk. Toch gaan sommigen wel heel ver om een prestatie te leveren vind ik. Zo waren er bij de Nijmeegse Vierdaagse mensen die niet meer op hun benen konden staan en het toch vertikten om mee te gaan met de bezemwagen.

In zo’n geval vind ik dat gezond verstand boven prestatiedrang zou moeten gaan.

Maffe quote

In de Runner’s World van maart 2017 kwam ik wat dit onderwerp betreft een bijzondere quote tegen. Stella Petric (44) zegt namelijk trots in een interview:

‘Nooit hebben ze me moeten opvangen of beademen aan de finish.’

Dat vind ik heel fijn voor Stella.

Maar ik vind het eigenlijk niet iets om trots op te zijn. Sterker nog, als je wél moeten worden opgevangen en zelfs beademd moet worden lijkt me dat een belangrijk signaal! Namelijk dat je teveel van je lichaam hebt gevraagd en dat je wellicht niet zo gezond bezig bent.

In zo’n geval vind ik het stoerder om je grenzen te kennen en te érkennen, en op tijd te stoppen. Of ergens niet eens aan te beginnen omdat je weet dat het boven je macht ligt. Daar is niks mis mee.

Mijn conclusie

Zoals met alles in het leven gaat het ook bij hardlopen en hardloopprestaties om de juiste balans. Een gezonde prestatiedrang kan enorm motiverend werken.

Maar houd het wel realistisch.

Leave a reply

CommentLuv badge