Waar je gaat, daar ben je

Ik vind het moeilijk om ‘in het moment’ te rennen. Meestal struin ik ergens in de toekomst rond. In plaats van ‘in het moment’ te zijn denk ik aan de afstand die ik nog moet afleggen, of ik sneller of langzamer ren dan anders, of ik het vlees wel uit de diepvries heb gelegd, en dat ik de was nog moet opvouwen als ik thuis kom.

Zondag rende ik mijn zestien kilometer naar het dichtstbijzijnde pannenkoekenhuis, en verrekte zoals gewoonlijk bijna mijn nek, in mijn pogingen te zien wat mij in de verte wachtte.

Toen herinnerde ik me het mindfullness principe: ‘Waar je gaat, daar ben je.’ Moeizaam dwong ik mijn gedachten naar mijn rennende beentjes, mijn pompende armen, en de sensatie van het rennen.

En tot mijn verrassing voelde het prettig! Opgewonden zei ik tegen mezelf: ‘Ik kan dit nog wel uren volhouden!’ Door niet te denken aan de afstand die ik nog moest, voelde ik me veel vrolijker en was het rennen veel plezieriger.

Koortsachtig bedacht ik hoe ik deze hardlooples kon toepassen op het moederschap. Het is een simpele les: wees je bewust van de kostbare tijd en momenten met je kinderen. Kijk niet steeds in de toekomst, maar kijk naar je kinderen in het heden, want voor je het weet is het heden alweer je verleden.

Stop living life for what’s around the corner and start enjoying the walk down the street.

Grant L. Miller, motivatie goeroe

One Response to Waar je gaat, daar ben je

Leave a reply

CommentLuv badge