Een stukje afsnijden: moet je dat willen als hardloper?

hardlopenZeven jaar geleden schreef ik onderstaande post. Mijn kinderen waren zeven jaar jonger en ik had het wel eens moeilijk in alle drukte. Tijdens een zondagse duurloop mijmerde ik over het filosofische vraagstuk of er zoiets bestaat als een kortere makkelijke route. Als hardloper zeker. Maar bestaat het ook als moeder?

Lees nu mijn post!

Een stukje afsnijden

Ik rende acht kilometer met als doel het plaatsje Braamt. Plotseling zag ik een zanderig paadje, waarmee ik overduidelijk een paar meter kon afsnijden.
Even aarzelde ik, maar negeerde toen de kortere route, terwijl ik mezelf voorhield: ‘Het gaat om het proces!’ Als loper kun je weliswaar een stuk afsnijden, maar dat gaat ten koste van de voldoening bij de voorgenomen eindstreep.

Kun je als moeder ‘een stukje afsnijden’?

Toen kwam ik aan het denken over de vraag:

‘Kun je als moeder ook een stuk afsnijden, en zo de marathon van het moederschap makkelijker uitlopen?’

Ik moet bekennen, en ik weet dat ik me nu op glad ijs begeef, dat ik op donkere momenten het gebruik van kinderopvang wel eens als ‘een stuk afsnijden’ beschouw. Vooral tijdens lange vakanties, waarin mijn kinderen landerig rondhangen en voortdurend in en uit lopen, waarbij ze steevast de deur laten openstaan. Dan mis ik wel eens de structuur van school.

Terwijl vakanties een bom onder mijn dagelijks bestaan leggen, gaat het leven van mijn vriendinnen met een baan gewoon verder: hun kinderen gaan in plaats van naar school naar de opvang. Dan bekruipt mij wel eens de chagerijnige gedachte:

‘Ja, zo kan ik het ook!’

Ieder loopt haar eigen route

Uiteindelijk concludeerde ik dat wat voor de één een stuk afsnijden is, voor de ander simpelweg haar route is.

En zo lopen we uiteindelijk allemaal onze eigen route. Onze eigen weg.

En zo hoort het ook!

Laten we elkaar toejuichen bij elkaars route : )

Leave a reply

CommentLuv badge