Hardlopen op de middelbare school kweekt sporthaters

Deze zomervakantie begon mijn dertienjarige dochter met hardlopen! Met behulp van de podcast Rennen met Evy. En ze is helemaal enthousiast door de combinatie van Evy’s aanmoedigingen en de muziek. Zelfs nu school begint, houdt ze stevig vast aan het ritme van drie keer per week.

Dus toen er tijdens de gymles hardlopen op het programma stond, zou je denken dat mijn dochter hier letterlijk en figuurlijk goed mee uit de voeten zou kunnen. Maar ze vond het helemaal niet leuk: ze kon het hoge tempo niet bijbenen, en kwam net als ik 24 jaar geleden hijgend en puffend als één van de allerlaatsten aan. Als ze niet vanuit haar privé ervaring wist dat hardlopen hartstikke fijn is, zou ze er beslist een negatief beeld over hardlopen aan hebben overgehouden.

Want hoewel het bij Evy niet om een hoog tempo draait, wordt er bij de gymlessen op school beslist niet gezegd: ‘Je moet nog kunnen praten, anders ga je te hard.’

Waarom wordt hardlopen zo raar gegeven tijdens de gymles?!

En dat verbaast me eigenlijk. In een tijd waarin de waarschuwingen over het groeiend aantal mensen dat overgewicht heeft je om de oren vliegen, en iedereen zo langzamerhand de bewegingsnorm van minimaal 30 minuten per dag kent, zou je toch denken dat ze bij de gymlessen wat subtieler te werk zouden gaan. Om mensen niet voorgoed af te schrikken van sport. Toen ik van de middelbare school afkwam was dat met de stellige overtuiging dat sporten uitmate stom was, en bovendien absoluut niets voor mij.

Er was een kraamverzorgster voor nodig, die mij vertelde dat je van hardlopen geestelijke evenwicht vond, om mij op het loperspad te krijgen.

Wat ik met deze post dus eigenlijk zeggen wil, is dat ik het heel erg jammer vindt dat de manier waarop hardlopen op middelbare school gegeven wordt in de regel geen hardloopfans zal kweken. En dat terwijl het zo’n fantastische manier is om gezond te blijven.

Herkennen jullie deze ervaringen van de gymlessen?

Leave a reply

CommentLuv badge