Kies je blessure

Ik begon mijn loopcarrière op een paar oude ‘sportschoenen’ van de Schoenenreus. Ik zie ze nog zo voor me, wit met leuke roze bloemetjes en glitters! Ooit aangeschaft in mijn studententijd toen ik besloot dat aerobics ‘hartstikke leuk’ was.

Voordat ik tot de aanschaf van echte loopschoenen overging moest ik eerst maar eens aan mezelf bewijzen dat het hier geen tijdelijke gril betrof. Zoals mijn aerobicscarrière die ‘helemaal níét leuk’ bleek te zijn.

Dus rende ik rond op mijn blitse roze sportschoenen en warempel: ik hield het vol! Maar door schade en schande wijs geworden stelde ik de aankoop van loopschoenen nog even uit. Bovendien: ze stonden zo leuk. Tot plotseling mijn knieën alarmerende steken van pijn begonnen te geven. Blijkbaar waren al die waarschuwingen over het belang van goed schoeisel meer dan een list van hebberige fabrikanten om je een paar dure schoenen aan te smeren.

Dus ging ik naar een van de twee sportzaken die Doetinchem destijds rijk was en vertelde dat ik graag een paar hardloopschoenen wilde. De jongeling die me hielp presenteerde mij een aantal schoenen en het werd me meteen al wel duidelijk dat er van leuke roze bloemetjes en glitter geen sprake was. Ook was ik onaangenaam verrast dat ik plotseling een maat veertig had, want tja ‘loopschoenen vallen íétjes kleiner uit!’ Ik koos de minst lelijke uit, van het mij tot dusver onbekende merk Asics, en ging naar huis.

Zo’n jaar lang liepen ze best goed, die schoenen. Maar toen breidde ik mijn afstand en snelheid uit, en al snel kreeg ik alarmerende berichten van mijn scheenbenen.

Dus opnieuw naar een sportwinkel; inmiddels had Doetinchem ook een heuse hardloopwinkel, maar daar durfde ik niet goed naar binnen. Stel je voor, die was toch alleen voor ‘echte’ hardlopers. In sportwinkel no. twee lieten ze me op een lopende band lopen, en presenteerden mij vervolgens met een ander spuuglelijk stel sportschoenen die ik braaf aannam en afrekende.

Dat ging opnieuw een paar jaar goed, tot mijn scheenbenen weer begonnen te protesteren. Dit keer vermande ik mezelf en ging naar de echte loopwinkel, waar ik niet alleen op een loopband moest rennen, maar waar een heuse film werd gemaakt van mijn looptechniek. Daar liep ik in mijn vrolijke bloemetjesjurk en mijn sportschuiten over het LCD-scherm. Ik moet zeggen: ik heb best mooie benen zeg!

Na analyse van mijn looptechniek bleek dat mijn voet bij elke landing naar binnenzakt. Dus kreeg ik een paar schoenen die mijn voeten dat zouden beletten.

Nu heb ik geen pijn meer aan de voorkant van mijn scheenbenen, maar aan de zijkant.

Maar ik wil niet weer naar de sportwinkel, want ik heb deze schoenen pas een half jaar. Dus wissel ik paar no3 af met paar no2, afhankelijk van welke blessure mij op dat moment het beste schikt.

Leave a reply

CommentLuv badge