Gedachten op de loop

Ik rende mijn zestien kilometer, naar Westendorp en terug, toen bij zo’n kilometer of dertien mijn oog viel op een brede strook gras. Het leek wel of dat gras mij riep. Het lokte en lonkte, en ik kon alleen nog maar denken hoe lekker dat gras wel niet zou liggen. ‘Kom, vlei u neder,’ fluisterde het uitnodigend als een ouderwetse gentleman.

Maar een hardloopster die zo maar ergens in het gras rondslingert doet waarschijnlijk alarmbellen rinkelen bij onschuldige voorbijgangers, en dus ploeterde ik verder. Maar in gedachten noteerde ik: thuis een bord maken met daarop: ‘Niets aan de hand. Ik rust alleen maar uit in het malse gras.’

Ik rende verder, terwijl ik in gedachten mijn bord construeerde, toen een nieuwe gedachte alle andere opzij duwde. Het was het lied ‘Oh Foxy Foxtrot met je elastieken benen’. Ongetwijfeld opgeroepen door mijn eigen benen die als elastiek voelden.

Eenmaal thuis maakte elastieken Foxy Foxtrot genadig plaats voor Helen Reddy triomfantelijke: ‘I am woman hear me roar!’

Leave a reply

CommentLuv badge