Fight or flight

Vechten of vluchten, dat is de vraag!

Vallend gebekerte, moddervoeten op net gedweilde vloeren, slaande deuren, deuren die niet worden dichtgetrokken, onderlinge vuistgevechten, onderlinge spionage, het is maar een greep uit de dagelijkse stressoren waarmee je als moeder op een willekeurige dag te maken krijgt. Het mag dan ook geen wonder heten dat veel moeders op een adrenaline high rondstuiteren. Zij zijn in opperste staat van paraatheid: klaar om te vechten of vluchten.

Helaas weet de pedagogisch correcte moeder dat Vechten geen optie is, hoezeer haar handen ook jeuken. Dan is er gelukkig plan b: vluchten oftewel hardlopen. Dus trek met je jeukende handen je sportschoenen aan en laat al die adrenaline een uitlaatklep vinden in een instinctieve respons.

‘Ja maar de kinderen dan?’, vraag je je wellicht af? Je kunt ze toch niet zomaar alleen laten? Geen nood, zet ze op hun fiets en laat ze meefietsen. Mijn zoontje Ot van 6 heeft zich zelfs opgeworpen als mijn persoonlijke trainer. Hij traint mij zoals hij zijn pokemons traint. Hij voorziet een grote toekomst voor me en denkt dat ik binnenkort klaar ben om te te evolueren tot Pikachu! En baby’s gesp je in een babyjogger. En als dat ook allemaal geen optie is, dan biedt een loopband uitkomst.

Hoewel Frans Halsema op melancholieke toon zong ‘Vluchten kan niet meer, ‘k zou niet weten hoe, vluchten kan niet meer,’k zou niet weten waarnaar toe?, kan vluchten altijd, zij het in het geval van een loopband inderdaad nergens naar toe.

Vluchten, het werkte voor de holbewoners, en het werkt voor de moderne moeder.

Leave a reply

CommentLuv badge